1.2 Το Ποιητικό Υποκείμενο: Διάκριση της Ποιητικής «Φωνής» από τον Ιστορικό Δημιουργό/Ποιητή
Η έννοια του ποιητικού υποκειμένου, η διαφορά βιολογικού δημιουργού και εσωτερικής φωνής, και η συλλογική ποίηση του «εμείς» έναντι του «εγώ».
Η εκτύπωση αυτού του περιεχομένου δεν επιτρέπεται.
Βήμα 1 από 7
01Με απλά λόγια
Με απλά λόγια
Όταν διαβάζουμε ένα ποίημα γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο («εγώ»), τείνουμε αυτόματα να πιστέψουμε ότι αυτός που μιλάει είναι ο ίδιος ο ποιητής με σάρκα και οστά. Στη σύγχρονη επιστήμη της λογοτεχνίας, αυτή η ταύτιση θεωρείται θεμελιώδες σφάλμα. Η φωνή που μιλάει μέσα στο ποίημα ονομάζεται «ποιητικό υποκείμενο» και αποτελεί ένα καλλιτεχνικό δημιούργημα, ένα προσωπείο που μπορεί να διαφέρει ριζικά από τον ιστορικό συγγραφέα.
Ορισμός · Ποιητικό Υποκείμενο έναντι Ποιητή
Ποιητικό υποκείμενο είναι η πλασματική εσωτερική «φωνή» που εκφράζει τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις ιδέες και τη στάση ζωής μέσα σε ένα ποίημα. Ποιητής (ή ιστορικός δημιουργός) είναι το πραγματικό, ιστορικό πρόσωπο (π.χ. Διονύσιος Σολωμός, Βασίλης Μιχαηλίδης, Κωστής Παλαμάς) που έγραψε το έργο σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
Με απλά λόγια
Ποιητής: «ο άνθρωπος με ταυτότητα που κρατάει την πένα». Ποιητικό υποκείμενο: «η φωνή που ακούμε να τραγουδάει μέσα στους στίχους».
Θα ανοίξει ο Πυθαγόρας με αυτή την ενότητα φορτωμένη
Τι θες να κάνεις μετά;
Ρώτησε τον Πυθαγόρα
Κάτι σε αυτό το σημείο σε δυσκολεύει; Ρώτησε τον Πυθαγόρα και συνέχισε από εκεί που δυσκολεύτηκες.
Πάτα «Ρώτησε τον Πυθαγόρα» σε όποιο κομμάτι σε δυσκολεύει — φορτώνεται μόνο αυτό στη συζήτηση. Το κουμπί πιο κάτω φορτώνει ολόκληρο το θέμα: όλη τη θεωρία, τους ορισμούς, τα παραδείγματα και τα συχνά λάθη.
Ρώτησε τον Πυθαγόρα για όλη την ενότητα