Λογοτεχνία · 1 Θεωρία Λογοτεχνικού Γραμματισμού: Αφηγηματολογία & Πεζογραφία

1.4 Τρόποι Αφήγησης και Τεχνικές Πλοκής: Διήγηση, Περιγραφή, Διάλογος, Εσωτερικός Μονόλογος και Αναγνώριση

Οι τέσσερις βασικοί τρόποι αφήγησης, ο ελεύθερος πλάγιος λόγος και οι παραδοσιακές τεχνικές πλοκής (αναγνώριση, περιπέτεια).

Η εκτύπωση αυτού του περιεχομένου δεν επιτρέπεται.

Βήμα 1 από 7

01Με απλά λόγια

Με απλά λόγια

Κάθε πεζογράφημα χτίζεται συνδυάζοντας τέσσερις θεμελιώδεις τρόπους έκφρασης:

  1. Τη διήγηση (όταν ο αφηγητής εξιστορεί τις πράξεις και τα γεγονότα).
  2. Την περιγραφή (όταν σταματά για να ζωγραφίσει με λέξεις έναν χώρο, ένα πρόσωπο ή ένα αντικείμενο).
  3. Τον διάλογο (όταν δίνει τον λόγο απευθείας στους ήρωες για να μιλήσουν μεταξύ τους).
  4. Τον εσωτερικό μονόλογο (όταν μας ανοίγει την πόρτα στο μυαλό ενός ήρωα για να ακούσουμε τις μύχιες σκέψεις του).

Ειδικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ελεύθερος πλάγιος λόγος, μια εξαιρετικά λεπτή τεχνική όπου οι σκέψεις του ήρωα αναμειγνύονται με τη φωνή του αφηγητή σε γ΄ πρόσωπο, χωρίς εισαγωγικά ρήματα («είπε ότι», «σκέφτηκε πως»).

Τέλος, η ίδια η πλοκή οργανώνεται γύρω από κομβικές στιγμές που κληρονομήσαμε από την αρχαία τραγωδία: την περιπέτεια (την απότομη μεταβολή της τύχης των ηρώων από το καλό στο κακό) και την αναγνώριση (τη στιγμή που αποκαλύπτεται μια κρίσιμη αλήθεια ή η πραγματική ταυτότητα ενός προσώπου).

Ορισμός

--plain: Τρόποι αφήγησης είναι οι βασικές μορφές γλωσσικής και κειμενικής αναπαράστασης που αξιοποιεί ο συγγραφέας για να οργανώσει το υλικό του (διήγηση, περιγραφή, διάλογος, μονόλογος). Αναλυτική ορολογία:

  1. Διήγηση (Narration): Η εξιστόρηση γεγονότων, ενεργειών και μεταβολών σε χρονική αλληλουχία. Κυριαρχούν ρήματα δράσης σε παρελθοντικούς χρόνους.
  2. Περιγραφή (Description): Η αναπαράσταση προσώπων, χώρων, αντικειμένων ή καταστάσεων στον χώρο. Κυριαρχούν ουσιαστικά, επίθετα και ρήματα σε παρατατικό ή ενεστώτα.
  3. Διάλογος (Dialogue): Η άμεση (σε ευθύ λόγο) φωνητική ανταλλαγή ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα πρόσωπα της ιστορίας.
  4. Εσωτερικός μονόλογος (Interior monologue): Η άμεση καταγραφή των εσωτερικών σκέψεων, συναισθημάτων και συνειρμών ενός προσώπου σε α΄ πρόσωπο, χωρίς την παρέμβαση αφηγητή.
  5. Ελεύθερος πλάγιος λόγος (Free indirect discourse): Η απόδοση των σκέψεων ή των λόγων ενός ήρωα σε γ΄ πρόσωπο και σε παρελθοντικό χρόνο, χωρίς εισαγωγικό ρήμα («σκέφτηκε ότι») και χωρίς εισαγωγικά, διατηρώντας όμως το συναισθηματικό ύφος και τις εκφράσεις του ίδιου του ήρωα.
  6. Αναγνώριση (Anagnorisis): Η μετάβαση από την άγνοια στη γνώση, κατά την οποία αποκαλύπτεται η αληθινή ταυτότητα ενός προσώπου ή μια κρυμμένη αλήθεια, μεταβάλλοντας ριζικά την πλοκή.
Δεν το κατάλαβα

Θα ανοίξει ο Πυθαγόρας με αυτή την ενότητα φορτωμένη

Τι θες να κάνεις μετά;

Εξάσκηση κεφαλαίουΑπό την τράπεζαΘέματα εξετάσεωνΜε λύσεις

Ρώτησε τον Πυθαγόρα

Κάτι σε αυτό το σημείο σε δυσκολεύει; Ρώτησε τον Πυθαγόρα και συνέχισε από εκεί που δυσκολεύτηκες.

Πάτα «Ρώτησε τον Πυθαγόρα» σε όποιο κομμάτι σε δυσκολεύει — φορτώνεται μόνο αυτό στη συζήτηση. Το κουμπί πιο κάτω φορτώνει ολόκληρο το θέμα: όλη τη θεωρία, τους ορισμούς, τα παραδείγματα και τα συχνά λάθη.

Ρώτησε τον Πυθαγόρα για όλη την ενότητα